Pusat Piroteknik membina semula keseluruhan rantai nilai

Industri mercun berusia 1,400 tahun di Liuyang telah berkembang menjadi kuasa pendorong baharu terhadap kekuatan pengeluaran berkualiti tinggi, mengubah dirinya daripada pengeluaran bermusim berperingkat rendah kepada teknologi hijau inovatif

Pertunjukan mercun hujung minggu di Teater Langit di Liuyang, sebuah bandar peringkat daerah di wilayah Hunan, Tengah China.

Pada malam hujung minggu biasa di Liuyang, sebuah bandar peringkat daerah di wilayah Hunan, Tengah China, langit gelap berubah menjadi kanvas cahaya yang luas. Penyalakan elektronik yang tepat hingga milisaat menghantar ribuan mercun mekar dalam corak yang diatur secara teliti, manakala formasi dron melintasi letupan tersebut, menjadikan langit malam sebagai pertunjukan langsung.

Bagi sebuah bandar yang telah menggulung bahan letupan secara manual sejak zaman Dinasti Tang (618–907), tontonan ini bukan sekadar keajaiban visual — ia menandakan kelahiran semula sebuah industri purba.

Dengan berpindah dari pembuatan berorientasi harga rendah dan musiman kepada teknologi hijau, pengeluaran digital, dan pelancongan budaya yang mendalam, industri mercun Liuyang yang berusia 1.400 tahun telah berkembang menjadi sebuah kuasa pendorong bagi tenaga pengeluaran bermutu baharu.

Transformasi ini mencerminkan salah satu tema utama dalam Sidang Dua Tahunan yang sedang berlangsung, iaitu penekanan bahawa tenaga pengeluaran bermutu baharu tidak hanya perlu memupuk sektor-sektor baharu, tetapi juga meningkatkan industri tradisional.

Hari ini, bandar ini menyumbang kira-kira 60 peratus pasaran mercun domestik China dan lebih kurang 70 peratus daripada eksportnya. Namun, kisah sebenarnya bukan sekadar berapa banyak mercun yang dihasilkan oleh Liuyang — melainkan bagaimana pusat piroteknik tertua di dunia ini telah membina semula seluruh rantai nilai miliknya.

Selama berabad-abad, pengeluaran mercun di Liuyang merupakan sebuah industri rumahan yang tidak stabil. Keluarga-keluarga mencampurkan serbuk hitam secara manual dan mengisi cangkang-cangkang secara tangan — suatu sistem yang menggabungkan kemahiran artesan dengan risiko keselamatan yang serius serta pencemaran berat.

"Berpindah daripada bengkel rumah tangga yang tersebar luas kepada kilang profesional yang terpusat merupakan lompatan kualitatif dari segi keselamatan," kata Wen Guanghui, ketua cawangan eksport Persatuan Am Mercun dan Kembang Api Liuyang, sambil mencatatkan bahawa pemilikan swasta dan penstrukturan semula sektor ini pada tahun 1998 telah meletakkan asas bagi proses pengemodenan.

Namun, transformasi paling dramatik dalam industri ini berlaku dalam beberapa tahun kebelakangan ini, didorong oleh digitalisasi dan inovasi dari segi alam sekitar.

Untuk mengatasi risiko keselamatan yang telah lama wujud, lebih daripada 200 syarikat mercun di Liuyang telah menyelesaikan peningkatan digital.

Kini, dua puluh garis pengeluaran demonstrasi sepenuhnya automatik beroperasi di seluruh bandar tersebut, manakala lebih daripada 66,000 kamera berkuasa AI memasukkan data ke dalam sistem amaran risiko terpusat. Yang penting, prosedur pengendalian bahan kimia paling berbahaya kini dijalankan di bawah konsep "pemisahan manusia-mesin", yang secara ketara mengurangkan pendedahan pekerja kepada bahan letupan.

Pertunjukan mercun hujung minggu di Teater Langit di Liuyang, sebuah bandar peringkat daerah di wilayah Hunan, Tengah China.  

Pada masa yang sama, jurutera-jurutera telah menumpukan perhatian kepada jejak alam sekitar industri ini.

Dengan menggunakan serbuk berbasis tunggal, bahan gentian tumbuhan dan pemangkin yang direka khas, penyelidik telah membangunkan bunga api berjulat mikro-asap, bebas sulfur dan malah tanpa bau. Formula baharu ini mengurangkan sisa pasca-pembakaran sebanyak kira-kira 80 peratus dan menurunkan pelepasan sulfur dioksida hampir kepada sifar — membolehkan pameran berskala besar selama satu jam tanpa menyelubungi langit dengan asap.

Walaupun begitu, teknologi semata-mata tidak sepenuhnya menerangkan pertumbuhan pesat Liuyang. Bandar ini juga telah mencipta semula bunga api sebagai sebahagian daripada ekonomi emosi China yang sedang berkembang.

Menurut iiMedia Research, pasaran ekonomi emosi di China — iaitu penggunaan yang didorong oleh hiburan, pengalaman dan hubungan emosi — mencapai 2.7 trilion yuan (AS$380 bilion) pada tahun 2025 dan dijangka melebihi 4.5 trilion yuan menjelang tahun 2029, menjadikannya enjin pertumbuhan pengguna yang semakin penting.

"Ini bukan sekadar pelancaran kapasiti pengeluaran; sebaliknya, ia menyentuh permintaan emosi masyarakat umum dan mentakrif semula nilai produk," kata seorang pemerhati industri. Bunga api, yang dahulunya dianggap hanya sebagai barang penggunaan semasa perayaan, kini diposisikan semula sebagai tarikan budaya sepanjang tahun.

Berdasarkan Teater Langit bandar tersebut, Liuyang telah mengubah pertunjukan bunga api hujung minggu menjadi daya tarikan pelancongan tetap. Sejak tahun 2023, bandar ini telah menganjurkan 142 pertunjukan utama, menarik lebih daripada 7 juta pelawat.

Pelawat-pelawat ini tidak sekadar menonton bunga api—mereka juga menginap di hotel, makan di restoran dan membeli barangan budaya, menjana lebih daripada 20 bilion yuan dalam perbelanjaan tempatan berkaitan setiap tahun.

Permintaan pasaran kini mendorong syarikat-syarikat ke tahap yang lebih tinggi dalam rantai nilai. Alih-alih hanya menjual cangkang bunga api piawai, syarikat kini semakin menawarkan pertunjukan imersif yang menggabungkan kesan realiti tertambah, bengkel budaya siang hari dan pertunjukan bunga api pada waktu malam.

Untuk mengukuhkan ketahanan, pihak berkuasa tempatan sedang meneroka laluan logistik baharu, termasuk perkhidmatan kargo kereta api China–Eropah yang dicadangkan khas untuk eksport bunga api, serta juga berusaha memperoleh pengaruh yang lebih besar terhadap peraturan global industri ini.

China menjadi tuan rumah bagi sekretariat Jawatankuasa Teknikal Bunga Api Persatuan Antarabangsa untuk Pensijilan (ISO/TC264). Sehingga kini, Liuyang telah membantu memimpin penyusunan 22 piawaian antarabangsa—kira-kira 70 peratus daripada jumlah piawaian antarabangsa dalam sektor ini.

Penemuan semula Liuyang menawarkan satu contoh potensi untuk menghidupkan semula industri pembuatan tradisional lain.

"Model Liuyang menunjukkan bagaimana industri boleh berpindah daripada bergantung kepada faktor kepada bergantung kepada inovasi," kata Deng Weiping, Timbalan Pengarah Jabatan Perdagangan Provinsi Hunan. "Daya hidupnya berasal daripada gabungan warisan budaya, inovasi teknologi dan integrasi industri."

Apabila China mendorong sektor pembuatannya ke arah pertumbuhan berkualiti tinggi, pengalaman Liuyang mencadangkan bahawa kemahiran tukang tradisional dan teknologi canggih boleh berkembang bersama-sama.